انتخابات جزء آن دسته از اتفاقاتی است که از ماهها قبل میدانید چه موقع اتفاق میافتد. پس میتوانید خود را برای پوشش آن از قبل آماده کنید.
انتخابات مثل فیلم سینمایی است،هم سناریو دارد، هم صحنه و ... شخصیتهایش هم مردم هستند که رای می دهند و هم نامزدها.
برای پوشش یک خبر به چهار عنصر احتیاج دارید که رویترز آنها را بلوکهای خبرنویسی مینامد:
1. آخرین تحولات؛
2. نقل قولهای طلایی؛
3. پیشینه ؛
4. رنگ و جزییات؛
در پوشش انتخابات، آخرین تحولات میتواند آخرین اظهار نظرهای نامزدها یا نتایج شمارش آرا باشد که به تدریج اعلام میشود یا تعریف ماجراهایی که در جریان انتخابات رخ میدهد. مثلاً این که در فلان حوزه گفته میشود تقلب شده یا فلان نامزد انصراف داد یا یک هلیکوپتر حامل رایهای اخذ شده سقوط کرد و ...
نقل قولها را گلچین کنید. اگر نامزدی وعده داده به توسعه شتاب بدهد، گفتهای از او را منتشر کنید که درباره شتاب دادن به توسعه است.
از میان حرفهای مردم هم میتوانید نقل قولهای خوب (طلایی) پیدا کنید. باز هم اینجا نقل قولی را برگزینید که حال و هوا و قصه انتخابات را تعریف میکند: «لباس گران است، گوشت گران است، دو ساعت پیاده آمدهام تا بگویم غذا ندارم. از گرانی خسته شدهام.»
رنگ و جزییات (توصیفات درباره یک صحنه رای گیری، یک مادر پیر که لنگان خود را به صف رای دهندگان رسانده، ...) را می توانید میان مردم پیدا کنید. توصیف جزییات به گزارش و خبری که می نویسید رنگ می دهد و به آن روح می بخشد. مثلا به جای این که بنویسید مردم زیادی در انتخابات شرکت کردند می توانید به جزییاتی اشاره کنید که این موضوع را بیان می کند. مثلا بنویسید: «بسیاری از روستاییان زیر باران و با گذر از کوره راههای پر گل و لای پای صندوقهای رای آمدند.» یا «فلانی، 41 ساله، که به چکمههایش گل چسبیده بود و زیر باران خیس شده بود و در صف طولانی رایدهندگان ایستاده بود ... یا «زنی که کودکی در بغل داشت و دست کودک دیگری را گرفته بود ...»
سؤال اصلی در انتخابات این است که چه کسی برنده نهایی خواهد بود. پس باید روشن کنید مردم تمایل دارند به چه کسی رای بدهند.
چند توصیه برای این که بدانید مردم چه فکر میکنند:
- سعی کنید تا میتوانید با مردم صحبت کنید. با راننده تاکسی، معلمها، دکترها، شخصیتهای روحانی، کارگرها، ...
از آنهایی که مایلند در انتخابات شرکت کنند بپرسید انتظار دارند بعد از انتخابات چه اتفاقی رخ بدهد و اوضاع چگونه شود. بپرسید موضوعات و نگرانیهای اصلی آنها چیست. زندگیشان در چند سال گذشته – از انتخابات قبلی به این طرف- چهطور تغییر کرده است؟ آیا بهتر شده یا بدتر؟ دولتی که فعلاً سر کار است چه قولهایی داده که فکر میکنید نتوانسته نگه دارد؟
کار دیگر که خبرنگارها میتوانند انجام بدهند برگزاری نشستهای محلی است. نشستهایی در محلههای مختلف شهر با حضور ریشسفیدها، بزرگترهای محله و افراد محل که شغلهای مختلف دارند و از طبقات مختلف اجتماع هستند. در این نشستها میتوانید همان سؤالهایی را بپرسید که در بالا اشاره شد و بحث راه بیندازید.
گاه حتی از صحبتهای همین آدمها خبر و حرفهای گفتنی در میآید و بر اساس آن گفتهها میتوانید خبر یا گزارشهایی را تنظیم کنید. سعی کنید در این جلسات یکی از افراد محله هدایت نشست را بر عهده بگیرد و شما از نشست گزارش تهیه کنید.
- سعی کنید تا میتوانید از پایتخت دور شوید و با مردمی از گوشه و کنار کشور هم صحبت کنید. حواستان باشد، فقط دور و وریها، همسایگان و همکاران شما نیستند که در انتخابات شرکت میکنند.
- بد نیست دو یا سه نفر از اعضای تحریریه را به روستاها بفرستید و میز گردهایی را که در بالا اشاره شد آن جا برپا کنید. هرچه دورتر بروید بهتر است.
- هرچه با طیف وسیعتری از مردم صحبت کنید بهتر میتوانید در گزارشهای خود نشان بدهید که فضای انتخابات چهگونه است و چه اتفاقی دارد میافتد.
- همچنین میتوانید به صورت گزینشی از طبقات مختلف اجتماع آدمهایی را انتخاب کنید و با آنها درباره انتخابات و نظراتشان صحبت کنید. نتیجه این صحبتها میتواند در قالب یک خبر ارایه شود.
- به زنان توجه ویژه داشته باشید. زنان نیمی از جمعیت را تشکیل میدهند و گاه همگی چه محافظهکار یا اصلاحطلب به کسی رای میدهند که در سخنرانیهای انتخاباتیاش اعلام کرده از حقوق آنان دفاع میکند.
- حواستان به سالخوردهها هم باشد.
- حواستان به جوانها هم باشد، به خصوص در ایران که اکثریت جمعیت را تشکیل میدهند.
- در مورد نظرسنجیها هم باید حواستان جمع باشد. نظرسنجیها خیلی مواقع اشتباه از آب در میآیند، چون مردم در زمان نظرسنجی هنوز تصمیم نگرفتهاند.
کار دیگری که باید انجام دهید این است که تلاش کنید نامزدها و رقیبهای اصلی را مشخص کنید و تا میتوانید بر صحنه انتخابات نور بتابانید . ادامه دارد...
منبع: جدید نیوز
